Częstą mapą turniejową jest Railhouse, to dobrze zaprojektowana mapa w zabudowaniach stacji kolejowej położonej w Detroit w USA. Znajdziemy tu typowe dla peronu zabudowanie. Nad główną areną wisi ceglany most. Idealny dla snajperów. Snow może się wydawać małą mapą, to jest to wielkość zupełnie wystarczająca do złożenia szybkiej i zmasowanej akcji na przeciwnika. Akcja rozgrywa się na Kamczatce w Rosji. Lokacja pełna jest zimowych tekstur jak zaspy, sople, padający śnieg oraz budynki dające schronienie, idealne na zasadzkę. Village jest średniej wielkości mapą dającą możliwość tak walki wewnątrz budynków jak i na otwartym terenie.

Miejsce akcji: wioska Nikustak w Macedonii. Mapa ta zawiera drewniane i ceglane budynki, a materiał wykonania ma znaczenie w tej grze, kilka podziemnych korytarzy oraz wysadzony w powietrze magazyn pośrodku to główne miejsce ostrzałów. Ta mapa jest jedną z ciekawszych, gdyż ma wyjątkowe elementy jak betonowy odpływ wody deszczowej oraz rośliny i trawę dla chcących się ukryć, co jest bardzo pomocne dla snajperów więc na to też trzeba uważać.

Następnie jednak wybrano silnik Eremy Teritory, z racji tego, że dostępny jest na wszystkie platformy oraz jest darmowy. Oznaczało to większe grono potencjalnych graczy. Następne miesiące ciężkiej pracy pozwoliły znacznie uaktualnić czas rozgrywki i zmodernizować sprzęt, tak jak już to dawno zapowiadano. Pierwsza publiczna wersja ukazała się w październiku 2004 roku. Produkcja dobrze przyjęła się wśród graczy i kontynuowano prace do czasu wydania nowszej wersji w lutym następnego roku. Pomimo obiecującego napisu “Coming soon” i zapewnień autorów o rychłym wydaniu nowej wersji, graczom kazano czekać aż do października 2006 roku.

To wydanie wnosiło bardzo dużo zmian w grze i mechanice oraz znacznie ulepszoną grafikę, było to warte poświęconego czasu. Zapewnienia, jakie wtedy zamieszczono na stronie wydawcy o powrocie aktywności faktycznie sprawdziły się. Wystarczy zobaczyć z bliska dopracowane jednostki, które cieszą teraz nasze oczy.

Po kilku miesiącach pierwsza publiczna wersja TrueCombat została wydana. Zawierała dwie mapy: Urban Assault oraz Harbour, która powstała w jeden dzień. Wraz ze wzrostem zainteresowania i rozrostem grupy producentów wydano szybko 10 kolejnych buildów. Zapewniono sobie tym samy stały dopływ graczy i samo rozwój projektu gdyż gracze sami przyczyniali się do modyfikacji gry. Jednak pęd, jaki nabrały prace nad grą szybko został zatrzymany.

Twórca pojawił się około rok po zatrzymaniu projektu by oznajmić, że stracił wszystkie pliki źródłowe gry, gdy padł mu dysk twardy. Powiedział również, że nie zrobił żadnych kopii zapasowych. Był to koniec rozrostu tego modu i jednoczesne utrwalenie tytułu, który funkcjonuje do dziś i ma się świetnie.

Do dyspozycji dostajemy współczesny arsenał różnego rodzaju broni błyskowych i odłamkowych jak i palnych, krótkich i długich. Walczyć przyjdzie nam na zwartych mapach, dość małych, aby rozgrywka była bardziej dynamiczna. Mapy zostały stworzone głównie w stylu miejskim, choć są też i bardziej otwarte miejsca jak perony czy wzgórza. Prędkość jednostek została w znacznym stopniu zmniejszona, nie ma tu miejsca na bunny hopy i sprinty przez całą mapę, co niestety zwiększyło możliwość trafienia. Co nie znaczy, że całość jest nudna i powolna – zachowano tu realizm.

Można go zaobserwować w strefach trafień na ciele żołnierzy, każde miejsce trafienia to inna utrata zdrowia. Całość, choć dokładniejsza wolniejsza to pozostała precyzyjna i bez utraty płynności gameplaya.

Jest tam cały czas nieustanny ruch i zawsze można porozmawiać po polsku. Niestety trzeba nieco obycia, aby dłużej się utrzymać przy życiu na mapie gdyż poziom gry jest naprawdę wysoki, prawdopodobnie spowodowane jest to tym, iż ta należy do rzadszych. Tak mnie wciągnęła, gdy tylko do niej usiadłem, że poczułem się jak w teleporterze czasoprzestrzennym. Nagle nie wiadomo skąd z poranku pięknego wrześniowego stała się październikowa noc. Miesiąc czasu wypadł mi z życia a miały być to tylko próby. Zaowocowało to też ściągnięciem przeze mnie dodatku o nazwie Elite Force o siłach specjalnych.

Co było do przewidzenia, historia zatoczyła koło. Dlatego oto ten apel, drogi graczu zanim usiądziesz do tego tytułu, bądź pewien, że nie masz nic lepszego do roboty przez najbliższe… pół roku. Serdecznie polecam Enemy Territory i ostrzegam przed nieziemską grywalnością.